by Bedaux | mei 1, 2015 | Allergie Blog
Vorige week was het weer groot feest op school; de Koningsspelen en daaraan voorafgaand een ontbijt met de hele school in de gymzaal. Het ontbijt werd geleverd door Jumbo en bevatte van alles en nog wat; beschuit, brood, melk, appels en beleg zoals jam en smeerkaas of hagelslag. Gelukkig waren de cupjes met pindakaas en hazelnootpasta van tafel gehouden zodat dit beleg in ieder geval niet voor allergische reacties zou zorgen, ook voor andere kinderen met een pinda- of notenallergie. Toch moest Tess haar eigen ontbijt meenemen, omdat in haar geval het brood, de boter en het beleg niet gegeten konden worden. Nu is ze dit gewend; ook met de Paaslunch nam ze haar eigen broodjes mee. Maar waar ik een jaar geleden nog aandachtig een mandje of doosje vulde met allerlei lekkers en dit ook nog versierde in het thema benadrukte Tess dit jaar dat ik er vooral niet teveel werk van moest maken. Gewoon twee broodjes smeren en die in haar broodtrommel stoppen. Geen extra servetten, oranje lintje of daarvoor een paasbloemetje; vooral “niet opvallen” was haar thema. Gek genoeg vergat ik haar te vragen naar de reden waarom ik mijzelf die extra aandacht kon besparen. Ik dacht nog wel “oh, jammer”, omdat het altijd wel leuk was om iets speciaals te verzorgen. Het leek wel alsof zij mijn gedachten kon raden……
Haar antwoord volgde niet veel later vanzelf. Er wordt blijkbaar volgens haar tijdens dit soort feestdagen toch wat gek gereageerd op haar afwijkende tasjes of broodtrommels met versieringen. Zo wordt er regelmatig gevraagd”wat heb jij nu allemaal bij je?”of “wat heb jij veel meegenomen zeg!”. Niet verkeerd bedoeld waarschijnlijk door de betreffende kinderen maar opmerkingen van andere kinderen worden nu wel door haar zo opgevat. Het blijft een lastig thema en wikken en wegen voor een ouder wat je in zo’n situatie het beste kan doen. En ieder kind reageert nu eenmaal anders.
Had ik haar misschien moeten uitleggen dat het niet erg is om anders te zijn dan de rest? Sterker nog, dat het juist ook haar kracht kan zijn? En dat zij ook best mag genieten van een feestelijk ontbijt met haar eigen lekkernijen ook al zien die er anders uit dan de maaltijden van de omstanders? Ik had haar kunnen zeggen”als ze lachen om jou omdat je anders ben kun jij naar hen lachen omdat ze allemaal hetzelfde zijn”. Maar nee, zo reageerde ik niet. Ik kon mijzelf ook eigenlijk heel goed in haar gedachten verplaatsen.
Want oh, wat wil je graag als kind met een voedselallergie soms hetzelfde zijn als alle andere kinderen en gewoon kunnen aanschuiven aan tafel zonder te moeten opletten of je eigen tasje te moeten openen. En dus smeerde ik gewoon twee broodjes met jam en worst en pakte haar broodtrommel zorgvuldig in.
by Bedaux | apr 16, 2015 | Artikelen, Nieuwsberichten
Stapelen van banen
Al enige weken geleden verscheen bovengenoemd artikel in de krant. Nog steeds als ik het teruglees voel ik mijzelf aangesproken wanneer er wordt gesproken over “stapelaars”. Verschillende banen met elkaar kunnen combineren om zo goed mogelijk je capaciteiten, interesses en energie te kunnen inzetten op de arbeidsmarkt. Eindelijk vond ik een manier om mijn werkende leven in één woord samen te vatten; ik ben een “stapelaar”, jippie! Voor mij is dit stapelen van banen nooit echt een bewuste keuze geweest, maar meer gebaseerd op het feit dat ik graag zo veel mogelijk variatie wil aanbrengen in mijn loopbaan. Natuurlijk kan dat voor veel mensen ook binnen een en dezelfde baan, maar voor mijzelf geldt dat veel variatie in je werkzaamheden mij meer en enthousiaster doet werken. Naast variatie geloof ik ook in onafhankelijkheid en de mogelijkheid om vanuit verschillende invalshoeken je loopbaan te bekijken. De kern van het fenomeen stapelen wordt voor mij mooi omschreven door te spreken over “werkondernemer”. Je beschrijft jezelf niet langer als werknemer maar als “werkondernemer”door verschillende diensten aan te bieden op een steeds veranderende arbeidsmarkt. Alsof je je toekomstige opdrachtgevers een menukaart aanbiedt waaruit ze kunnen kiezen.
Werkondernemerschap bestaat ook als je ergens in loondienst bent, zoals ik zelf ook in loondienst ben bij de Universiteit Leiden. Het is verfrissend en stimulerend om daarnaast mijn energie kwijt te kunnen binnen mijn eigen bedrijf in combinatie met het bijhouden van mijn blog over voedselallergie. De vraag is natuurlijk of de werkzaamheden binnen de ene baan een positief effect zullen hebben op de tweede. Maar ook hier volg ik de redenering van Ben Tiggelaar: zo lang je nieuwe dingen uitprobeert en jezelf uit de comfortzone blijft begeven kan het niet echt verkeerd gaan; je bent en blijft op deze manier ook baas over je eigen loopbaan. En dat is een heel groot goed. Natuurlijk moet het allemaal wel passen in je dagelijkse leefstijl, maar zo lang we wat meer gaan geloven in stapelen in plaats van in “moeten kiezen” en uitsluiten zul je zien dat er veel loopbanen een nieuwe kans krijgen.
by Bedaux | apr 14, 2015 | Allergie Blog
Voedselallergie en smaakbeleving
Soms vraag ik mij af of mensen met een voedselallergie, meer in het bijzonder onze dochter, een andere smaak ontwikkelen of hebben ontwikkeld in de loop der jaren voor bepaalde producten en etenswaren. En vergeet je misschien ook hoe sommige producten smaken als je ze jaren niet eet of hebt gegeten?
Bij ons thuis vragen de broers van Tess aan tafel regelmatig: “Tess, als je een ei zou mogen, zou je dat dan lekker vinden?” Of; “Wat wil je graag nog eens proeven als je alles weer mag eten, want ik ben zo benieuwd of jij dit ook lekker zou vinden?”. Als de mannen iets eten wat Tess niet mag en het smaakt hen zelf niet hoor je nog wel eens: “Maar als jij dit zou kunnen eten zou je het ook niet lekker vinden hoor, dat weet ik zeker…………..”.
Voor sommige producten geldt dat Tess ze lang geleden voor het laatst heeft gegeten. Bijvoorbeeld een boterham met pindakaas; de laatste keer dat ze daar een hap van nam was ze ongeveer 1 jaar oud. Wat mij daarvan vooral bijstaat is dat ze dit absoluut niet lekker vond. Blijkbaar gaf haar lichaam toen al signalen af van “weigering” of “verkeerd voor mij”. Een ei kan ze zich ook niet meer herinneren en soms zie ik haar nog wel verlekkerd naar een stukje paling of zalm kijken ook al is het heel lang geleden dat ze dit voor het laatst heeft gegeten. Soms zou ze zo graag weer iets willen proeven wat ze nu in haar dieet niet mag eten. In haar fantasie heeft ze al heel wat gebakken eieren meegegeten met de rest.
Proeven doe je met je tong en het proeven van verschillende smaken doe je met hele kleine uitsteeksels op je tong; de smaakpapillen. Deze smaakpapillen proeven zoete, zure, zoute en bittere smaken die in je voedsel of drinken zitten.
Waarom je bepaalde dingen wel lekker vindt en andere dingen niet heeft met verschillende dingen te maken. Toch begint iedereen met dezelfde smaakvoorkeur, vond ik terug op internet. Als baby ken je blijkbaar namelijk maar één smaak en dat is die van melk. Het eerste wat een pasgeborene binnenkrijgt, moedermelk, is zoet van smaak. Zo ontstaat er een natuurlijke afkeer tegen zout omdat een baby dit niet gewend is.
Maar wat nu als een kind geen moedermelk verdraagt?
Ik herinner mij bij Tess dat borstvoeding uitliep op een regelrechte ramp. Had ze toen ook al meer voorkeur voor juist “zoute” producten in plaats van zoete babymelk? Natuurlijk reageerde ook haar lichaam op de babymelk en is de smaak maar een bepaald onderdeel van voeding, maar achteraf ben ik eigenlijk wel nieuwsgierig naar de smaakbeleving van haar op dat moment. Ik ben geen expert en ik word ook niet gehinderd door enige medische kennis maar als ervaringsdeskundige kan ik wel aangeven dat je Tess altijd wakker kan maken voor een kopje soep, een bord macaroni, frietjes of boerenkool met worst. Sommige producten die zoet van smaak zijn vindt ze lekker, maar vooralsnog winnen de chips het van de snoepjes en eet ze liever een broodje knakworst dan een boterham met honing of jam……
Ik weet het, wellicht heeft dit helemaal niets met voedselallergie te maken maar het blijft interessant om over na te denken. En over smaak valt natuurlijk niet te twisten!
by Bedaux | mrt 5, 2015 | Allergie Blog
In Oostenrijk werd ik aangenaam verrast door de aangepaste menukaarten op de piste. De meeste restaurants en stubes hebben keurig hun menukaarten veranderd en geven op deze manier gehoor aan de Europese richtlijn. Heel handig, een inhoudsopgave aan het begin van de kaart met een opsomming van allergenen en een afkorting zoals gebruikt door het desbetreffende restuarant. Zo kun je vrij snel op een gemakkelijke manier zien welke gerechten geschikt of juist niet geschikt zijn. Hoera voor de Horeca in Oostenrijk!
by Bedaux | feb 2, 2015 | Artikelen, Nieuwsberichten
Mijn bijdrage aan #Intermediair vorige week: wat te doen als je al langer werkloos bent en je het gevoel hebt dat je vanwege je leeftijd steeds wordt afgewezen?
Maak van je leeftijd je kracht
