by Bedaux | okt 8, 2015 | Allergie Blog
Mijn column in Allergie & Voeding nummer 3, oktober 2015
Als ouder probeer je je kind met voedselallergie zo ‘normaal’ mogelijk te laten opgroeien. Dat betekent zoveel mogelijk aanpassen met het gezin, altijd zorgen voor alternatieven op het gebied van voedsel en vooral ook proberen te blijven inschatten waarbij een kind zich prettig voelt. En dat kan op driejarige leeftijd weleens heel anders zijn dan halverwege de basisschoolperiode. Niets is zo veranderlijk als de mens, en ook als het om kinderen gaat, is het nu eenmaal zo dat wat ze de ene dag nog beoordelen als ‘goed voor mij’ zomaar kan veranderen in ‘niet goed voor mij’ of ‘hier word ik niet blij van’. Jouw suggestie voor een alternatief, bijvoorbeeld een paashaas van chocolade zonder melk, noten en ei – waarop je erg trots bent omdat je deze na lang zoeken hebt veroverd – kan weleens totaal afwijken van de behoefte van je kind. Of je kind vindt de traktatie simpelweg niet lekker… Je moet je als ouder dus steeds afvragen of je alternatieve koekjes, traktaties, ontbijtmanden, paaslunch of andere zelf meegebrachte heerlijkheden nog steeds voldoen aan de norm ‘goed genoeg voor mij’, zo is mij onlangs weer erg duidelijk geworden. Ontbijt mee In de lente waren er veel festiviteiten op de school van onze dochter Tess (9), bijvoorbeeld de Koningsspelen en daaraan voorafgaand een ontbijt met de hele school in de gymzaal. Het ontbijt werd geleverd door Jumbo en bevatte: beschuit, brood, melk, appels en beleg zoals jam, smeerkaas en hagelslag. Gelukkig waren de cupjes met pindakaas en hazelnootpasta van tafel gehouden, zodat dit beleg in ieder geval niet voor allergische reacties zou zorgen. Ook niet bij andere kinderen met een pinda- of notenallergie. Toch moest Tess haar eigen ontbijt meenemen, omdat ze het brood, de boter en het beleg niet kon eten. Nu is ze dit gewend; ook met een paaslunch twee weken eerder nam ze haar eigen broodjes mee. Maar waar ik een jaar geleden nog aandachtig een mandje of doosje vulde met allerlei lekkers en dit ook nog versierde in het thema van die dag, benadrukte Tess dit keer dat ik er vooral niet teveel werk van moest maken. Gewoon twee broodjes smeren en die in haar broodtrommel stoppen. Geen extra servetten, oranje lintje of een paasbloemetje; vooral ‘niet opvallen’ was haar thema. Gek genoeg vergat ik haar te vragen naar de reden. Ik dacht nog wel ‘oh, jammer’, omdat het altijd leuk is om iets speciaals te verzorgen. Het leek wel alsof zij mijn gedachten kon raden… Wat heb jij bij je? Haar antwoord volgde niet veel later vanzelf. Andere kinderen reageren blijkbaar tijdens dit soort feestdagen toch wat gek op haar afwijkende tasjes of broodtrommels met versieringen. Zo vragen ze regelmatig: ‘Wat heb jij nu allemaal bij je?’ of ‘Wat heb jij veel meegenomen, zeg!’ Niet verkeerd bedoeld waarschijnlijk, maar Tess vat opmerkingen van andere kinderen nu wel zo op. Het blijft een lastig thema, en het is wikken en wegen wat je als ouder in zo’n situatie het beste kunt doen. En ieder kind reageert nu eenmaal anders. Had ik haar misschien moeten uitleggen dat het niet erg is om anders te zijn dan de rest? Sterker nog, dat het juist ook haar kracht kan zijn? En dat zij ook best mag genieten van een feestelijk ontbijt met haar eigen lekkernijen, ook al ziet dat er anders uit dan de maaltijden van de omstanders? Ik had haar kunnen zeggen: ‘Als ze lachen om jou omdat je anders bent, kun jij naar hen lachen omdat ze allemaal hetzelfde zijn.’ Maar nee, zo reageerde ik niet. Ik kon mezelf eigenlijk heel goed in haar gedachten verplaatsen. Want oh, wat wil je graag als kind met voedselallergie soms hetzelfde zijn als alle andere kinderen en gewoon kunnen aanschuiven aan tafel zonder te moeten opletten of je eigen tasje te moeten openen. En dus smeerde ik gewoon twee broodjes met jam en worst en pakte haar broodtrommel zorgvuldig in. Wat heerlijk! Een maand later was de laatste hockeytraining van het seizoen, gevolgd door het eten van pannenkoeken in het clubhuis met alle teams. Voor Tess bracht ik een bord macaroni mee: haar favoriete eten. Nadat alle teams hadden plaatsgenomen aan de grote tafels en Tess zich realiseerde dat iedereen pannenkoeken at behalve zij, keek ze wat bedrukt om zich heen. ‘Nu ben ik echt de enige die iets anders eet dan alle andere vijftig mensen.’ Gelukkig gaf een teamgenoot naast haar direct antwoord: ‘Ooohh, wat heerlijk die macaroni, ik houd helemaal niet van pannenkoeken…’ Eet smakelijk!
by Bedaux | aug 18, 2015 | Ervaringen
Wat een geweldige bestemming voor een paar dagen: vliegen naar Belfast en dan een auto huren om de langs de noordkust te rijden. Giant’s Causeway, Bellycastle en langs de filmlocaties van Game of Thrones. Voordeel is dat het relatief onbekend terrein is, voordelig vliegen en historisch Belfast is inmiddels ook een plezierige en gezellige studentenstad om te verblijven. Je kan nog steeds de buurten van “The Troubles”bekijken maar het centrum biedt ook een nieuw Titanic museum waar toeristen van over de hele wereld een kijkje komen nemen. Het haventerrein geeft zelfs toegang tot de docks waar de Titanic is gebouwd en te water gelaten.
by Bedaux | aug 18, 2015 | Allergie Blog
Op reis met voedselallergie. Vele mensen hebben hier mee te maken. Sinds wij zelf ook weten dat onze dochter voedselallergie heeft gaan wij toch anders op reis dan daarvoor. Oh ja, waarom dan, vragen mensen zich af. Wat doe je nu anders? In ieder geval wil mijn man altijd graag dat er een medische voorziening in de buurt is. Plaatsen ver buiten de bewoonde wereld zijn geen optie voor ons. Een trektocht door de bergen past niet in ons schema en dorpen waar geen auto’s kunnen komen wil je graag vermijden, hoe leuk en avontuurlijk ook. Zo is uit eten gaan natuurlijk extra leuk in het buitenland. Maar vaak komen we in de meeste gevallen toch uit bij een portie friet, omdat er soms niets anders is te bestellen zonder allergenen of omdat je de keuken niet vertrouwt. En dan vergaat regelmatig het plezier voor Tess om iets te mogen bestellen..
We proberen voor de reis nog wat speciale voedingsmiddelen mee te nemen maar daar zit wel een grens aan. Hoeveel voorverpakte salami, potten appelstroop of pakken Oatley neem je mee? En durf je er ook op te vertrouwen dat er wel iets te regelen valt? Dat vertrouwen op reis wil je natuurlijk graag meegeven aan je kind; al is het maar omdat de wereld daardoor veel groter en interessanter wordt.
Gelukkig kan er ook heel veel goed gaan als je op reis bent en we zijn iedere keer weer aangenaam verrast als we door Italië reizen. Simpele basisingrediënten vormen vaak een heel smakelijke maaltijd. Olijfolie wordt standaard gebruikt en met wat tomaten en verse basilicum en pasta kun je een heel eind komen. Wat ook opvalt is dat je eigenlijk in bijna elke pizzeria een pizza kan bestellen zonder kaas. En dat veel koks goed omgaan met je verzoek om een aantal allergenen achterwege te laten. En een enkele keer was het voor Tess extra bijzonder om een gerecht te mogen uitkiezen, want waar vind je nu een pizza met friet??
Gelukkig hebben we deze vakantie allemaal onbezorgd kunnen genieten. En Tess? Die registreerde van alles en was zeer opmerkzaam en heeft genoten van het Italiaanse eten in restaurants of thuis. Grappig genoeg ontdekte zij als eerste een sticker op de stoelen in het vliegtuig waar allergeneninformatie op stond vermeld en zag ze een pizzeria die ook soja pizza’s maakte op verzoek. Toch blijft ze hopen dat ze over een paar jaar met name op vliegvelden of in vliegtuigen ook makkelijk een broodje kan bestellen in plaats van alleen een zakje chips. Er is dus nog een weg te gaan……
by Bedaux | jun 30, 2015 | Artikelen, Nieuwsberichten
Sinds een jaar ben ik werkzaam als loopbaancoach aan de Rechtenfaculteit van de Universiteit Leiden. De afgelopen maanden sprak ik tijdens mijn spreekuren heel veel studenten die worstelen met vragen als “welke baan past er bij mij”of “hoe vind ik een baan?”. Juristen zijn vaak meer denkers dan doeners en weten heel goed alle risico’s in te schatten of beperkingen te vinden: daar worden ze tenslotte voor opgeleid. Helaas werken deze eigenschappen niet erg mee als het gaat om hun loopbaan. Het eindeloos wikken en wegen zorgt er namelijk voor dat de juristen als het ware “verstarren”of teveel in hun “denkhoofd”blijven hangen, zonder enige actie. Tel daarbij op dat de gemiddelde student last heeft van keuzestress (welke master, welke vakken, welke stage) en je hebt alle ingrediënten verzameld voor lamlendig blijven hangen op de bank. Nu geef ik toe dat niets lekkerder is dan met dit weer op het strand hangen, op je terrasstoel blijven zitten of in de bibliotheek in slaap te vallen achter je wettenbundel maar op de lange termijn levert het je geen beeld op van wat je wil gaan doen na je studie of hoe je er nu voor zorgt dat je een baan vindt voor na je afstuderen.
Maar wat helpt dan wel? Het antwoord is kort maar krachtig: actie. Kom in beweging. Ga dingen doen. Activiteit van je lichaam heeft effect op je denken en voelen. Alsof je aan een soort tandwiel draait en daarmee ook andere kleinere wieltjes in beweging krijgt; je beweging en de verandering van je lichaamshouding activeren je denken en voelen. Het klinkt zo makkelijk: gewoon beginnen en in beweging komen maar de effecten zijn groots. En het helpt door letterlijk in beweging te komen: loop een rondje, fiets een kwartiertje rond in de buurt, maak een wandeling alleen of met anderen, het hoeft niet direct iets heel sportiefs te zijn als je lichaam maar in een andere activiteit en houding wordt gebracht.
Als tip geef ik ook vaak nog mee om ‘klein” te beginnen. Niemand weet precies hoe de toekomstige arbeidsmarkt er over langere tijd er uit zal zien. Dus zoek je al langer naar inspiratie voor de toekomst: kijk dan naar jezelf en probeer te omschrijven waar je op dit moment de meeste voldoening uit haalt. Ben je actief in groepen mensen, kun je goed evenementen organiseren en word je blij van je bijbaan in de horeca? Studenten denken vaak dat dit niet relevant is voor hun toekomstige eerste baan, omdat deze activiteiten wellicht niet studiegerelateerd zijn. Maar niets is minder waar. Door heel concreet te kijken naar activiteiten die je nu doet en te onderzoeken welke werkzaamheden of bezigheden je energie opleveren ontdek je langzamerhand welke vaardigheden je hebt ontwikkeld en waar je goed of zelfs heel goed in bent. En dat is mooi meegenomen als je je voorbereidt op de arbeidsmarkt.
by Bedaux | mei 30, 2015 | Allergie Blog, Artikelen
Insecten en (voedsel)allergie
Aangezien we hier in Nederland niet echt gewend zijn aan het eten van insecten, is er nog niet veel bekend over een allergische reactie als gevolg hiervan. Maar dat kan in de nabije toekomst weleens veranderen, omdat consumptie van de beestjes gebruikelijker wordt.
Tegenwoordig tref je in de supermarkt steeds meer eetbare insecten aan of producten waarin ze zijn verwerkt, bijvoorbeeld insectenburgers. De wereldbevolking groeit nog steeds in een snel tempo en om alle monden te kunnen blijven voeden zijn extra voedselbronnen nodig. Insecten lijken een prima alternatief. Ruim twee miljard mensen wereldwijd eten insecten, zoals sprinkhanen, krekels, rupsen, mieren en bijen. Ze worden bestempeld als goede vleesvervangers vanwege onder andere het hoge eiwitgehalte. Bovendien zijn ze duurzamer dan vlees en zijn er over de hele wereld genoeg van in aantallen. Voor consumptie wordt nu nog het meest gebruik gemaakt van meelwormen, maar ook andere insecten zie je steeds vaker in winkels en restaurants. Bijvoorbeeld de treksprinkhaan en de piepschuimkever.
Huisstofmijt
Dienen mensen met voedselallergie rekening te houden met het optreden van een mogelijke reactie bij het eten van insecten? Onderzoekers vinden van wel, na een studie met de meelworm in de hoofdrol. Ze benadrukken met name de genetische relatie van insecten – in dit geval meelwormen – tot huisstofmijt en schaaldieren. Geleedpotigen, zoals garnalen of rivierkreeftjes, kunnen (ernstige) allergische reacties oproepen en dit zou dus ook voor meelwormen gelden. Of de klachten ook voorkomen bij andere insecten moet duidelijk worden uit verder onderzoek. Zo kan worden achterhaald of meelwormen en andere insecten wel een aanvaardbaar alternatief kunnen zijn voor voedselallergische mensen. Meer onderzoek is ook nodig om te bepalen of mensen met een meelwormallergie ook allergisch kunnen worden voor schaaldieren en huisstofmijt.
Voorlopig is dus nog alle voorzichtigheid geboden bij het eten van insecten!
Marije Bedaux
Allergie & Voeding
