by Bedaux | apr 16, 2015 | Artikelen, Nieuwsberichten
Stapelen van banen
Al enige weken geleden verscheen bovengenoemd artikel in de krant. Nog steeds als ik het teruglees voel ik mijzelf aangesproken wanneer er wordt gesproken over “stapelaars”. Verschillende banen met elkaar kunnen combineren om zo goed mogelijk je capaciteiten, interesses en energie te kunnen inzetten op de arbeidsmarkt. Eindelijk vond ik een manier om mijn werkende leven in één woord samen te vatten; ik ben een “stapelaar”, jippie! Voor mij is dit stapelen van banen nooit echt een bewuste keuze geweest, maar meer gebaseerd op het feit dat ik graag zo veel mogelijk variatie wil aanbrengen in mijn loopbaan. Natuurlijk kan dat voor veel mensen ook binnen een en dezelfde baan, maar voor mijzelf geldt dat veel variatie in je werkzaamheden mij meer en enthousiaster doet werken. Naast variatie geloof ik ook in onafhankelijkheid en de mogelijkheid om vanuit verschillende invalshoeken je loopbaan te bekijken. De kern van het fenomeen stapelen wordt voor mij mooi omschreven door te spreken over “werkondernemer”. Je beschrijft jezelf niet langer als werknemer maar als “werkondernemer”door verschillende diensten aan te bieden op een steeds veranderende arbeidsmarkt. Alsof je je toekomstige opdrachtgevers een menukaart aanbiedt waaruit ze kunnen kiezen.
Werkondernemerschap bestaat ook als je ergens in loondienst bent, zoals ik zelf ook in loondienst ben bij de Universiteit Leiden. Het is verfrissend en stimulerend om daarnaast mijn energie kwijt te kunnen binnen mijn eigen bedrijf in combinatie met het bijhouden van mijn blog over voedselallergie. De vraag is natuurlijk of de werkzaamheden binnen de ene baan een positief effect zullen hebben op de tweede. Maar ook hier volg ik de redenering van Ben Tiggelaar: zo lang je nieuwe dingen uitprobeert en jezelf uit de comfortzone blijft begeven kan het niet echt verkeerd gaan; je bent en blijft op deze manier ook baas over je eigen loopbaan. En dat is een heel groot goed. Natuurlijk moet het allemaal wel passen in je dagelijkse leefstijl, maar zo lang we wat meer gaan geloven in stapelen in plaats van in “moeten kiezen” en uitsluiten zul je zien dat er veel loopbanen een nieuwe kans krijgen.
by Bedaux | feb 2, 2015 | Artikelen, Nieuwsberichten
Mijn bijdrage aan #Intermediair vorige week: wat te doen als je al langer werkloos bent en je het gevoel hebt dat je vanwege je leeftijd steeds wordt afgewezen?
Maak van je leeftijd je kracht
by Bedaux | jan 23, 2015 | Artikelen, Nieuwsberichten
Carrière boost in januari?? Onderstaand artikel kreeg ik binnen via Google Alerts en is afkomstig van CIO.nl; omdat het zo tot de verbeelding spreekt deel ik het graag met jullie…
Succes met netwerken de komende maand!
Het onderhouden van contacten die je in het verleden hebt opgedaan kan je carrière aanzienlijk vooruit helpen.
Januari is altijd een goed moment om je eigen loopbaan te evalueren. Wat heb je afgelopen jaren gedaan, waar ga je naartoe en waar zou je naartoe willen? Het is ook een periode waarin experts, consultants, analisten en mensen zoals ik je graag vertellen welke vaardigheden je nodig hebt om je carrière vooruit te helpen. Als carrièreontwikkeling dermate eenvoudig was, zou iedere lezer intussen CEO zijn.
In werkelijkheid is simpel advies niet universeel toepasbaar. Je richten op de meest gevraagde vaardigheden helpt sommigen, maar werkt voor andere niet omdat zij een heel ander carrièrepad volgen. Sommigen schakelen eenvoudig van een technische rol naar management en weer terug. Sommigen excelleren in loondienst, terwijl anderen het liefst ZZP’er blijver. Sommigen blijven het liefst hun hele loopbaan bij één organisatie hangen en beklimmen de hiërarchische ladder.
Maar er is iets waarvan iedereen kan profiteren, ongeacht welk pad je ook volgt, en dit is realistisch om te doen, ook al heb je het druk met zakelijke en privé beslommeringen. Neem gewoon vijf minuten per week om contact te zoeken met iemand uit je verleden. Iedereen heeft wekelijks vijf minuten beschikbaar – vijf minuten die anders opgeslokt worden door kijken naar je smartphone, het wachten op mensen voor een vergadering, het drinken van je ochtendkoffie of het eten van de lunch.
Wat je vanaf deze week altijd vijf minuten gaat doen is contacten opwarmen. Dat kunnen ex-collega’s zijn, ex-studiegenoten of ouders die je kent van de kinderopvang. Denk aan iemand en stuur een SMS, e-mail of zelfs een fysiek kaartje. Bellen kan trouwens ook.
Maak je geen zorgen, het is geen grote investering en het neemt je leven niet over. De mensen waarmee je contact legt zijn net zo druk en hebben geen tijd om uren aan de telefoon te hangen. Toch kunnen deze vijf minuten per week meer voor je carrière doen dan je jezelf nu kunt voorstellen.
Dat is omdat dit carrières opgebouwd zijn uit dit soort kansen – mogelijkheden voor een nieuwe baan, een nieuwe opdracht of zelfs vrijwilligerswerk. Je kunt in abstracte termen over carrièrebouw blijven praten, maar niemand wil je een kans gaan bieden als je niet je intenties naar de realiteit vertaalt.
Waar komen de meeste kansen vandaan? Toch van de mensen die je kent. Het is misschien vijftien jaar geleden dat jullie elkaar gesproken hebben, maar als de ander je nog kent en respecteert, zal hij of zij je graag vertellen over de kansen die zij ziet. Verwacht dit echter niet direct. En vraag ook niet om referenties.
Laat gewoon iets van je horen, van persoon tot persoon. Zo was ik vorige week bezig met een upgrade van mijn thuis HiFi. Dat deed me denken aan een jongen waarmee ik twintig jaar geleden werkte die geobsedeerd was door alles wat met audio en stereo’s te maken had. Op basis daarvan schrijf ik ‘m even een kort berichtje waarin ik vraag hoe het met ‘m is. That’s it.
Het is niet per definitie je cv die je vooruit helpt met je carrière. Het gaat om de mensen die je kent. Zij zullen je kansen aanreiken als zij een goed gevoel over je hebben en jij in hun gedachten opkomt als ze kansen treffen.
by Bedaux | okt 6, 2014 | Artikelen
Artikel uit Allergie & Voeding
Een bijzonder smakelijke avond
Een bijzondere avond is het voor Tess (8). In Brasserie NL geniet ze van een heerlijk driegangendiner, speciaal voor haar bereid door Ruben van Dieten. De chef-kok ziet het als een persoonlijke uitdaging om voor het allergische meisje te koken. Moeder Marije Bedaux spreekt met hem over allerlei facetten van ‘allergie koken’.
De directe aanleiding voor mij om chef-kok Ruben van Dieten te interviewen, is zijn speciale rol tijdens het diner en de voorbereidingen daarvan ter gelegenheid van het 45-jarige huwelijk van mijn schoonouders. Het feest is eind maart 2014. Ongeveer een week van tevoren neem ik telefonisch contact op met het restaurant om te vragen of het mogelijk is om speciale wensen kenbaar te maken in verband met de ernstige voedselallergie van mijn dochter Tess. Al snel geeft de contactpersoon mij chef-kok Ruben van Dieten aan de telefoon. Als blijkt dat het om meerdere allergieën gaat, moet hij even kort lachen. Maar hij ziet het als zijn persoonlijke uitdaging om voor een kind van acht jaar een driegangendiner te bereiden en hij belooft dat hij zijn best zal doen. Als we die avond het restaurant binnenkomen, nodigt hij Tess en ons uit voor overleg in de keuken. Wat mag ze nu wel eten en wat vindt ze zelf erg lekker? Het diner is een groot succes; mijn dochter smult van het heerlijke eten en geniet van de speciale aandacht en de met zorg bereide gerechten.
We raken daarna aan de praat. Is Ruben van Dieten op de hoogte van de verschillende allergenen en de allergische reacties? En van de nieuwe allergenenwetgeving? Ik bemerk die avond al redelijk wat weerstand tegen de op handen zijnde wetgeving die de horeca verplicht om desgevraagd informatie te kunnen geven over de eventuele aanwezigheid van veertien allergenen in de gerechten. Mijn nieuwsgierigheid wordt steeds meer geprikkeld. Wat betekent het voor hem als eigenaar en chef-kok als er klanten komen met één of meerdere voedselallergieën? En waar haalt hij zijn inspiratie vandaan voor aangepaste recepten? Wat leert een kok in opleiding over voedselallergie? Welke tips heeft hij als het gaat om de toekomst voor de horeca in verband met de nieuwe regelgeving?
Koken en allergie
Begin april kom ik op afspraak langs om hierover van gedachten te wisselen. Ondanks de lastige economische periode blijft Ruben van Dieten geloven in zijn product en in de mogelijkheden van zijn bedrijf. We spreken over zijn grote liefhebberij: het koken en het creatieve proces. Al ruim twintig jaar is hij bezig met zijn vak: ‘Ik voer met grote passie een ambacht uit.’ Ruben van Dieten is altijd creatief bezig en bedenkt zelf de recepten, ook voor mensen met voedselallergie. Als we het hebben over voedselovergevoeligheden vertelt hij eerlijk dat hij daarmee bekend is, maar dat hij niet de precieze details kent van de verschillende allergieën en intoleranties. ‘In de afgelopen jaren heb ik wel duidelijk gemerkt dat er steeds meer mensen met een dieet zijn, waardoor de vraag naar aangepaste gerechten toeneemt. Nog net geen hype’, zegt hij en vraagt zich tegelijkertijd af hoe dat komt.
De chef-kok krijgt veel verschillende verzoeken: van suikervrij of zoutloos eten tot het moeten laten staan van producten met bepaalde E-nummers. In de praktijk is dit allemaal goed mogelijk. En zeker als iemand met een dieetwens van tevoren contact opneemt om uitleg te geven. Een uitgebreide vraag zoals die van ons in verband met het strikte dieet van Tess komt niet heel vaak voor, maar zelfs een dergelijk streng dieet is acceptabel voor de keuken als het tijdig bekend is.
Het is voor Ruben van Dieten altijd weer een creatieve uitdaging om iets speciaals te bereiden en klanten met voedselallergie een smakelijke maaltijd te bezorgen. De chef-kok zet wel zijn vraagtekens bij wat hij noemt ‘spookdiëten’. Zo had hij een tijd terug iemand in zijn restaurant die geen gluten mocht en alles aangepast moest eten. Daarmee was rekening gehouden, maar tegelijkertijd zag het personeel de gast wel brood eten dat op tafel stond en niet glutenvrij was bereid. In hoeverre was dit nu echt een klant met een aangepast en streng dieet?
Nieuwe wetgeving horeca
Als de op handen zijnde regelgeving voor de horeca ter sprake komt, raakt Ruben van Dieten licht geïrriteerd. ‘Nederland is een regeltjesland, en nu gaat de overheid te ver.’ Hij heeft het gevoel dat zijn creativiteit door de regelgeving zal worden beperkt, waardoor hij zijn beroep niet goed kan uitoefenen. ‘Kom niet aan mijn creativiteit!’ ‘Het is onmogelijk om als restaurant te kunnen garanderen dat bepaalde gerechten ‘allergeenvrij’ zijn’ Ook is hij van mening dat hij als restauranteigenaar niet de verantwoordelijkheid hoeft te dragen voor de allergiebeperking van zijn klanten. ‘Het is onmogelijk om als restaurant te kunnen garanderen dat bepaalde gerechten “allergeenvrij” zijn. Nog ingewikkelder ligt het bij het moeten vermijden van sporen’, zegt Ruben van Dieten. Met verschillende mensen die werken in één en dezelfde keuken kan er op dat vlak altijd wel iets misgaan. Bovendien moet dan al het personeel zeer goed worden ingelicht over allergie; iedereen moet goed op de hoogte zijn. Dat blijft toch een risico met een wisselend team en met jonge koks die niet altijd heel goed snappen wat er zich afspeelt rondom allergie en allergeenvrij koken. In de opleiding wordt slechts minimaal aandacht besteed aan voedselallergie. Ruben van Dieten geeft aan dat de wetgeving natuurlijk ook positieve effecten heeft: de mensen in de horeca worden bekender met het thema voedselallergie, ze worden zich bewust van de risico’s en leren ermee omgaan. En dat is maar goed ook, want dat er steeds meer vraag is naar speciale bereidingen, staat voor de chef-kok van Brasserie NL vast.
Tips
Tot slot geeft Ruben van Dieten enkele tips voor meer veiligheid op het gebied van voedselallergie in de keuken van restaurants:
Breng het thema voedselallergie aan bod in de opleiding, uitgebreider en gedegener dan nu.
Verzorg een actie in de horeca, zoals vorig jaar de veilig-werkencampagne “Ik ben de Sjaak niet” van Koninklijke Horeca Nederland. Iets ludieks en eenvoudigs, wat iedereen in de restaurantkeuken begrijpt en onthoudt.
Laat speciale en begrijpelijke stickers met allergie-informatie ontwerpen die in de keuken kunnen worden opgehangen…
Marije Bedaux, juli 2014
by Bedaux | okt 6, 2014 | Artikelen
Allergie en school? Dat gaat prima samen!
Ook op Basisschool de Vijverhof zitten kinderen met een voedselallergie. Binnen de school hebben wij hiervoor, samen met de ouders, een protocol opgesteld. Elk jaar vullen de ouders een formulier in waarop zij gegevens invullen van hun kind(eren). Naast alle persoonlijke gegevens en telefoonnummers van de ouders, de oppas, en opa en oma vragen wij de ouders ook om medicijngebruik en allergieën op te schrijven. Door het formulier elk jaar opnieuw in te laten vullen, blijven de gegevens actueel.
Voor alle kinderen met een allergie vullen de ouders een sos-formulier in. Hierop staat vermeld hoe er moet worden gehandeld als er sprake is van een allergische reactie. Op het formulier staan ook de opbergplaats van eventuele medicijnen of de adrenalinepen, een actuele foto van het kind en de telefoonnummers van de ouders vermeld. Alle sos-formulieren hangen op een zichtbare plaats. Iedereen die op school aanwezig is, is bekend met het protocol. Als wij op schoolreis of naar het theater gaan, zorgt de leerkracht dat zij de juiste gegevens bij zich heeft, evenals eventuele medicijnen.
Over het toedienen van medicijnen hebben wij op school afspraken gemaakt. Ouders vullen een medicijnverklaring in waarop zij aangeven akkoord te gaan met het toedienen. De groepsleerkracht of de BHV-er heeft een training gevolgd in het gebruik van de adrenalinepen. Daarnaast zijn er elke dag gediplomeerde EHBO-ers aanwezig om ondersteuning te bieden. De ouders blijven eindverantwoordelijk.
Voor het Sinterklaasfeest, de Paaslunch en het Koningsontbijt wordt rekening gehouden met allergieën. Voor deze kinderen wordt een alternatief verzorgd.
Via de leerkrachten worden ouders geïnformeerd over kinderen met een voedselallergie. In principe hebben alle allergische kinderen een eigen trommel in de klas staan. We zien bij ons op school steeds vaker dat bij het uitdelen van traktaties rekening wordt gehouden met eventuele allergieën, waardoor de trommel overbodig wordt!
Arjan van der Haar, directeur Basisschool de Vijverhof, Voorburg