Heen en weer geslingerd worden door emoties; zo verging het ons afgelopen week.
Tijdens de maaltijd werden per ongeluk de borden verwisseld, waardoor Tess van het “verkeerde” bord een paar happen nam.
Tess bleek puree te hebben gegeten met kaas in plaats van de variant voor haar zonder kaas. Zelf kwam ze er snel achter, omdat het niet smaakte naar wat ze gewend is, maar die paar happen hadden toch vervelende gevolgen.
Direct heel veel jeuk en misselijkheid, uiteindelijk heftig overgeven, maar toen was het er ook uit.

Gelukkig reageert haar lijf snel en is het allemaal weer met een sisser afgelopen, maar we zijn toch erg geschrokken. Met name vanwege het feit dat ze zo heftig reageert op een kleine hoeveelheid kaas.
Het is een tijd geleden dat Tess voor het laatst kaas heeft gegeten, maar dat maakt de bezorgdheid er niet minder om. Vooral omdat ze destijds, zo wisten wij ons nog te herinneren, niet zo heftig had gereageerd op kaas. Vragen komen op; is de reactie heftiger? Of is de allergie sterker geworden? In hoeverre speelt haar leeftijd een rol?
Ook al is het nu goed afgelopen, je weet nooit precies hoe de volgende keer zal uitpakken. Hoeveel erger gaat ze nog reageren? Of kunnen we dit voorkomen door te starten met een provocatie?
Allemaal vragen waar we niet direct een antwoord op hebben. Het gekke aan de situatie is dat het nu fout is gegaan, terwijl het eigenlijk bijna altijd goed gaat met de verschillende maaltijden die hier in huis worden gekookt en opgediend. Maar op zo’n moment vergeet je dat je te maken hebt met een uitzondering…

Toen ze twee dagen erna dan ook ineens een bult op haar arm kreeg die aldoor groter werd kon ik niet meer helemaal objectief en rustig reageren. Was dit nog een effect van het eerdere incident in die week? Of iets heel anders, misschien erger? Toch maar langs de huisarts voor een extra controle. Het bleek niets ernstigs, maar dat wil je dan graag even persoonlijk uit de mond van de dokter horen om weer tot rust te komen.

Overbezorgdheid? Of goede reactie? Als ouder blijft het lastig inschatten.
Wikken en wegen, razendsnel handelen en de voortdurende alertheid; die combinatie kost heel veel energie en maakt dat je soms niet meer helder kan denken.
Gelukkig hebben we ook geleerd op onze intuïtie te kunnen vertrouwen. En dat geeft rust, ook al is het vaak pas naderhand……

Halloween, Sint Maarten en over niet al te lange tijd brengt de Sint weer een bezoek aan ons land. Een aaneenschakeling van hoogtepunten voor kinderen thuis, in de straat en op school.
Al deze evenementen hebben in ieder geval één ding met elkaar gemeen: snoep is in overvloed aanwezig voor kinderen.
En dan bedoel ik met snoep ook echt snoep, dus geen laffe verantwoorde dropveters of gezonde mandarijntjes met krenten of soepstengels als bezemstelen maar echt kilo’s gekleurd snoep.Spekjes, uitdeeldoosjes, lollies, rolletjes mentos, zure matten en meer van dit soort “lekkernijen”.
Veel suiker, kleurstoffen en conserveringsmiddelen bij elkaar verzameld en dat in een korte tijd van een paar weken tot aan Kerst.
Afijn, het hoort er ook wel een beetje bij, maar echt gezond is het natuurlijk niet. En ook de zelfgebakken pepernoten bevatten toch veel suiker en soms ook boter.

Ouders kampen vaak met een dubbel gevoel; aan de ene kant “hoort het er nu eenmaal bij”, want wat is Halloween zonder snoep of Sinterklaas zonder strooigoed?
Aan de andere kant proberen veel ouders hun kinderen wel een beetje te beperken. Zo ken ik wel kinderen die met Oud & Nieuw nog steeds teren op de snoeppot die gevuld werd tijdens Sint Maarten. En ook proberen we vaak kinderen mee te geven dat ze beter een appel of een mandarijn kunnen eten in plaats van snoep, maar ja, de vraag is of dat echt blijft hangen….
Wat betreft snoepen en allergie; nog steeds een grote verwondering van mij als het gaat om al het snoepgoed.
Want je kan het zo gek niet bedenken, het meeste snoepgoed is allergeen vrij. Uitzondering daarop is wel altijd chocola en pepernoten, maar over het algemeen kan Tess 90 % van al het meest weerzinwekkende snoep gewoon eten. Bizarre ontdekking was dit voor ons. Hoe meer kleurstoffen en suikers, hoe minder kans op allergische reacties. En natuurlijk is dit ook heel erg prettig en handig uiteraard, dus dat “dubbele” gevoel kennen wij ook!

Voor Tess is het in ieder geval wel een uitkomst, want er is altijd wel een snoepje dat mag en kan en dat ze ook nog lekker vindt.
Gelukkig pakt ze eigenlijk net zo lief een appel, mandarijn of tomaatje van de fruitschaal? Waarom?
Omdat ze altijd heeft geleerd dat deze producten voor haar geen problemen opleveren, maar eigenlijk vooral omdat ze ook heel erg kan genieten van “gezond” snoep.

De afgelopen tijd was het weer even improviseren; Tess had drie uitnodigingen gekregen voor feestjes bij klasgenoten. Heel erg leuk natuurlijk voor haar en tegelijkertijd ook voor ons de uitdaging om bij elk feestje weer iets lekkers mee te geven, zodat zij ook kan genieten van iets extra’s. Voorafgaand aan het feestje is er altijd even overleg met de ouders die het feestje organiseren over de planning en het eten en drinken. Want bijvoorbeeld bezoek aan een kinderboerderij is voor Tess niet echt een feestje; ze krijgt dan last van heftige benauwdheden en opgezwollen ogen vanwege een allergische reactie op de dieren. Vaak heeft dit tot gevolg dat we haar dan snel moeten komen ophalen en haar medicijnen moeten toedienen.
Na het ontdekken van haar allergie voor latex zijn ballonnen ook uit den boze, dus enige voorzichtigheid is wel op zijn plaats. Het moet natuurlijk wel een feestje blijven voor iedereen, dus we proberen altijd het hoogst noodzakelijke te communiceren naar de ouders die het feestje organiseren maar dat is soms best lastig. Wat zeg je wel en wat zeg je niet om ze niet op voorhand al ongerust te maken, terwijl het in de meeste gevallen vaak heel goed gaat? Gelukkig weet ze zelf steeds meer wat wel en niet goed voor haar is en is ze zich meer dan bewust van haar omgeving.

Inmiddels zijn we redelijk bedreven in het verzorgen van een alternatieve “feesttas” en kunnen we de avond van tevoren of in de vroege ochtend op de dag zelf nog iets bakken en een speciaal tasje voor haar klaarmaken.
Toch blijft het steeds plannen en organiseren en uitvinden wat ze graag mee wil hebben of juist niet. Want Tess heeft zo ook haar voorkeuren voor bepaalde snacks en snoepjes.
Gek genoeg is er maar weinig snoepgoed dat ze niet mag hebben; fruitella, zuurtjes, dropjes, lollies, kauwgum, zelfs het meest kleurrijke snoepgoed bevat veel kleurstoffen en suiker maar bijna nooit allergenen.
Jippie! Dat scheelt…
Maar tijdens feestjes wordt er vaak ook taart gegeten, pannenkoeken, poffertjes of cakejes, broodjes en noem maar op. Helaas is dat bijna nooit mogelijk voor haar Tess, dus geven we altijd iets mee ter vervanging. Zelfgemaakte appelflappen of zoals te zien op de foto een alternatief worstenbroodje.
Eenvoudig te maken met knakworstjes en bladerdeeg op basis van margarine (geen roomboter bladerdeeg dus), bijvoorbeeld Euroshopper bladerdeeg.
En een heel enkele keer is het zowel voor Tess als voor ons feest en wordt er in het menu al rekening gehouden met haar allergieën. Heel attent natuurlijk en ook zo bijzonder om dat te ervaren, dat ouders echt hun best doen om het haar ook naar de zin te maken.
Zo kreeg ik net een sms met het bericht van mijn man dat het volgende feestje een perfecte dag gaat worden voor ons allemaal: broodje knakworst waarbij we alleen een eigen broodje meegeven (omdat de knakworsten die ze serveren voor haar geen probleem opleveren), zakje naturel chips en eten bij Mac Donalds waar ze in ieder geval ook de frietjes mag en de hamburger.
Feestmenu voor Tess (en dus ook voor ons)!